Nu bekend geworden is dat mevrouw Hoekstra niet van plan is haar zetel terug te geven aan Onafhankelijk Papendrecht (OP) is het zaak te kijken naar de kansen om de ontstane bestuurscrisis op te lossen. Onafhankelijk Papendrecht doet hierbij een voorstel.
In de situatie voordat mevrouw Hoekstra afsplitste was Onafhankelijk Papendrecht in grootte qua aantallen stemmen de derde partij. Na de afsplitsing van mevrouw Hoekstra is Onafhankelijk Papendrecht in grootte qua aantallen stemmen nog steeds de vierde partij. Omdat aan de machtsverhoudingen op basis van de verkiezingen feitelijk niet veel is veranderd zou nu concreet gekeken kunnen worden naar een partij die het beste zou kunnen aansluiten op het coalitieakkoord ‘Niet links, niet rechts, maar Papendrechts’ van PVV, VVD en OP.
Als we het lijstje partijen aflopen dat niet met de PVV wil samenwerken noemen we het PAB, PRO, het CDA, de CU, D66, 50Plus en de Lijst Hoekstra. Deze (7) partijen gaven op 1 juli 2026 aan geen gedoogsteun te willen geven aan de beoogde coalitie toen bekend geworden was dat de afsplitsing een feit was. Alleen de SGP heeft de PVV nooit expliciet uitgesloten om mee samen te werken.
Als we inzoomen op de overeenkomsten en de verschillen tussen het coalitieakkoord van PVV, VVD en OP en het verkiezingsprogramma van de SGP dan zien we het volgende. De belangrijkste overeenkomsten zijn te vinden op het gebied van veiligheid, woningbouw, leefbaarheid en regionale samenwerking. Daar trekken SGP Papendrecht en de beoogde coalitie grotendeels dezelfde contouren. Beide benadrukken een stevige aanpak van overlast en criminaliteit. Daarnaast delen beide partijen de wens om de uitvoering van wetten in het sociaal domein sober te houden en grip te versterken op regionale uitvoeringsorganisaties. Verder is er brede overeenstemming over het stimuleren van de lokale economie.
De belangrijkste verschillen betreft de zondagsopenstelling en de gemeentelijke subsidies die niet in strijd mogen zijn met Bijbelse waarden. Het coalitieakkoord kiest voor een meer neutrale, inclusieve benadering en benadrukt dat verschillen er mogen zijn. Op het thema asiel en migratie is de toon van de coalitie weer iets scherper en zet de SGP in op balans en betrokkenheid van kerken. En er liggen verschillen in de benadering van cultuur, evenementen en sport op zondag. De SGP wil deze activiteiten op zondag beperken, terwijl het coalitieakkoord inzet op een levendig centrum en een gevarieerd evenementenaanbod. Deze verschillen markeren de politieke keuzes die de komende bestuursperiode richting zullen geven aan het beleid in Papendrecht en zouden in onderhandelingen een faire kans moeten krijgen.
Kijken we vervolgens naar de wethouderspostenverdeling dan zou het aantal van 4 wethouders gehandhaafd kunnen blijven: 1 PVV 1 VVD 1 OP 1 SGP. Totaal aantal zetels 13: een stabiele meerderheid. Als de onderhandelingen van de beoogde coalitiepartijen met de SGP alsdan succesvol verlopen kan hiermee op korte termijn de bestuurscrisis in Papendrecht worden bezworen. De beoogde wethouders van PVV, VVD en OP hebben reeds een antecedentenonderzoek doorlopen en staan klaar om benoemd te worden.
De kiezers hebben op 18 maart aangegeven een koerswending te willen: de beoogde coalitie aangevuld met de SGP is daarop het antwoord. De PVV was de grootste winnaar van de verkiezingen op 18 maart 2026 en alle andere partijen sluiten de PVV buiten. Een ‘meerpartijenvariant’ lijkt om die reden niet werkbaar en ontbeert bovendien een meerderheid. Daarom lijkt de enig werkbare variant - en dat is het voorstel van Onafhankelijk Papendrecht - een coalitie van PVV VVD OP en SGP.
